SPAM SPAM SPAM

หลังจากที่ Blog เก่าของเราเรื่อง “ดูดเมล์ ซื้อเมล์ คุ้มค่าการลงทุนหรือไม่” ได้รับกระแสตอบรับค่อนข้างดี และมีลูกค้าสอบถามเข้ามาเป็นจำนวนมาก แต่หนึ่งในคำถามที่น่าสนใจคือความรู้สึกของผู้บริโภคต่อสแปมนั้นเป็นยังไง

ผมจะขอตอบด้วยเล่าเรื่องอะไรซักนิดนึงนะครับ

สมหญิงกลับมาจากที่ทำงานถึงบ้าน เธอเปิดคอมพิวเตอร์ของเธอ เพื่อมาเช็คอีเมล์

เธอพบว่าเธอได้รับอีเมล์โฆษณายาเพิ่มสมรรถภาพทางเพศจำนวน 12 ฉบับ โฆษณาจากบริษัทดาวน์โหลดเพลงค่ายใหญ่ 3 ฉบับ และอีก 58 ฉบับจากโฆษณาหางานออนไลน์

“สแปม” สมหญิงนึกในใจ

เธอเช็คโทรศัพท์มือถือของเธอเผื่อมีคนโทรมา เนื่องจากเธอปิดเสียงไว้ แต่สิ่งที่เธอพบกลับกลายเป็น SMS สองฉบับให้เธอไปดาวน์โหลดริงโทน สามฉบับให้ข้อเสนอสุดพิเศษในการไปพักผ่อนต่างจังหวัด อีกฉบับนึงแนะนำให้เธอซื้อพิซซ่านราคาสุดคุ้ม

“สแปม” สมหญิงนึกในใจ

เสียงโทรศัพท์ที่บ้านเธอดังชึ้น มีคนอยากขายประกันชีวิตให้เธอ ถ้าเธอไม่สนใจก็ยังมีประกันอุบัติเหตุสุดคุ้มอีก

“สแปม” สมหญิงนึกในใจ

พอเดินไปที่โต๊ะกินข้าว แม่บ้านที่แสนจะน่ารักของเธอนำจดหมายมาวางไว้ เธอพบว่า มีจดหมาย 5 ฉบับ เป็นข้อเสนอสุดพิเศษจากบัตรเครดิตธนาคารต่างๆ และอีกหนึ่งฉบับเกี่ยวกับครีมบำรุงผม

“สแปม” สมหญิงนึกในใจ

เธอเปิดหน้าต่างออกไปเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่จำนวนหกป้ายเกี่ยวกับเครดิตการ์ดและข้้อเสนอพิเศษเกี่ยวกับการกู้เงิน

“สแปม” สมหญิงนึกในใจ

เธอเปิดทีวีเธอพบว่ามีโฆษณาจากบริษัทผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์ทั้งสามค่ายให้ไปดาวน์โหลดริงโทน! ไม่พอมีโฆษณาข้อเสนอสุดพิเศษจากบัตรเครดิตธนาคารต่างๆ และ ตามด้วยรายการโชว์ที่มีบริษัทประกันเป็นผู้สนับสนุนหลัก

“เฮ้ย! ขนาดทีวียังสแปมชั้นเลย” สมหญิงสังเกตุ

ในที่สุดสมหญิงก็พบว่าเธอถูกยิงด้วยข้อความโฆษณาจำนวนมากกว่าที่ใครจะเคยได้รับมาในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

และเหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น ในสถานการณ์ที่ถูกคุกคามเช่นนี้ เธอเริ่มสร้างกลไกในการป้องกันตัวเอง

หนูทดลองที่ถูกบีบให้อยู่ในกรงที่มีกระดิ่งสั่นตอลดเวลา เมื่อถึงเวลามันจะเรียนรู้ที่จะปิดเสียงนั้นในสมองมันเป็นอัติโนมัติ เมื่อเวลาผ่านไปสมองของมันจะไม่จดจำเสียงนั้นอีกต่อไป

เช่นเดียวกับสมหญิง หลังจากที่เธอได้รับข้อความขยะพวกนี้จำนวนมาก เธอก็เรียนรู้ที่จะเลิกสนใจต่อข้อความเหล่านั้น และในที่สุดเธอก็เลิกสนใจข้อความเหล่านั้นไปอย่างสิ้นเชิง

แต่…

ในความเป็นจริง เธอไม่ได้เลิกสนใจข้อความจำนวนมหาศาลเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิงจริงๆ…

เธอโทรไปสั่งพิซซ่าตาม SMS นั้น

นอกจากนั้นเธอยังอ่านจดหมายเกี่ยวกับครีมบำรุงผม

และเธอยังเปิดอีเมล์ฉบับหนึ่งจากบริษัทดาวน์โหลดเพลง

ทำไมเธอถึงทำอย่างนั้น?

เธอโทรไปสั่งพิซซ่า เพราะแม่เธอส่ง SMS ฉบับนั้นมาให้เธอ

เธอเปิดจดหมายเกี่ยวกับครีมบำรุงผม เนื่องจากมันถูกส่งมาจากร้านทำผมที่เธอไปทำเป็นประจำทุกเดือน และอยากรู้ว่า “ชลาชล” ช่างทำผมประจำของเธอมีแผนในการทำผมให้เธออย่างไร ในเดือนต่อไป

และเธอตัดสินใจเปิดอีเมล์จากบริษัทดาวน์โหลดเพลงนั้นเพราะมันถูกส่งมาจาก iTunes และเธอรัก iPod ของเธอมากๆ

สามกรณีที่กล่าวมาเกี่ยวข้องกันอย่างไร?

ในแต่ละกรณีข้างต้น เราสังเกตุได้ว่าแรงจูงใจที่ทำให้สมหญิงตัดสินใจตอบสนอง และอ่านข้อความเหล่านั้นคือ เธอมีความสัมพันธ์ไม่ว่ากรณีใดกรณีหนึ่งกับผู้ที่ส่งข้อความมาให้เธอ (Existing relationship with the sender)

จากความสัมพันธ์นั่นเองทำให้ข้อความเหล่านั้นมีความหมายมากกว่าข้อความอื่นๆ ความสัมพันธ์นั้นสามารถทำให้สาส์นสามารถเข้าถึงสมหญิงได้ ไม่เช่นนั้นแล้วไม่ว่าจะพยายามกี่ครั้งก็ตามแต่สมหญิงก็จะไม่เปิดอ่านมันเด็ดขาด

ในปัจจุบันนั้นบริษัทต่างๆ ต่างพยายามออกตวาดด้วยเสียงอันดังว่า ผลิตภัณฑ์ของตัวเองมีดีอะไรบ้าง ข้อเสนอสุดพิเศษมีอะไรบ้าง สิ่งเหล่านั้นไม่เป็นประเด็นอีกต่อไปแล้วครับ…

ทุกวันนี้ มันไม่สำคัญเลยว่าผู้บริโภครู้อะไร แต่สิ่งที่สำคัญคือพวกเขารู้จัก ใคร มากกว่า

มาถึงตรงนี้ทุกท่านคงเข้าใจภาพตามผมแล้วนะครับ ว่ารายชื่อที่คุณได้มาอย่างไม่ถูกต้องนั้น จะทำให้คุณขาดทุนได้อย่างไร

วันนี้ขอจบแต่เพียงเท่านี้นะครับ ใน blog ต่อไปผมจะมาเขียนเรื่อง “ถ้ามีรายชื่อลูกค้า (Contact List) อยู่แล้วเราควรทำอย่างไรดี เพื่อเพิ่มช่องทางทางการตลาดให้มากขึ้น” อย่างลืมติดตามนะครับ

	DeeMoc หวังว่าคุณคงได้รับประโยชน์จาก Blog ของเรา ซึ่งหากคุณสนใจทดลองใช้บริการของเรา จะรอช้าอยู่ใย

contact list, SPAM, รายชื่อลูกค้า, รายชื่ออีเมล์, สแปม